Ik krijg een nieuwe badkamer van mijn lieftallige woningstichting. Ik heb de tegels uit mogen zoeken en 12 september beginnen ze hier. De gehele verbouwing duurt weliswaar 10 hele dagen! En dan moet je bedenken dat mijn badkamer niet groter is dan 2 bij 3! 10 hele dagen in de troep! Van te voren een to do list gekregen die ik absoluut moet volgen anders volgen er sancties. Als ik niet alles weghaal in de badkamer nemen ze het mee en gooien ze het weg. Hmm, handig, ik heb nog genoeg oude troep die ik weg moet gooien,misschien laat ik die “Whoops” per ongeluk daar staan! Nu is het aan de ene kant stiekem wel fijn hoor dat ik een nieuwe badkamer krijg. Die van mij is nu vies om te zien. Lees: groene/bruine tegels en een partijtje schimmels die de vorige bewoners voor me achtergelaten hebben! (Bedankt nog!) Het grote nadeel is dat ze het uiteraard doen op het moment dat ik een week vrij ben van het werk. Dat betekent dat ik elke dag om 7:30 in de veren moet zijn en vreemde mannen in mijn huisje moet laten die de hele dag op en neer lopen door mijn woonkamer. Tevens kan ik 10 dagen niet in mijn eigen huis douchen, wassen of lekker even uitgebreid toileteren. Nee, ik mag terug in de oertijd en mijn wc’tje door gaan spoelen met een emmertje water. Ik ben niet erg materialistisch, maar merk dat ik dan toch echt wel aan die luxe ben gewend waar ik me nu in bevind.

Ik ben wel bezig met andere opties, want ik zie het echt niet voor me dat ik 1o dagen lang me vreemd voel in mijn eigen huis! Ik kan waarschijnlijk in het huis van een vriendin die dan twee weken op vakantie is en mijn hondje gaat 1o dagen logeren bij andere vrienden.

In de buurt zijn ze al bezig. We hebben gezelschap van grote containers en een mooie dixie,wat momenteel het pronkstuk is van de buurt! Ik ben benieuwd. Ik laat het maar op me afkomen. Maar hoop echt dat ik aan het einde van de maand op de wc kan zitten als een prinses in haar nieuwe stulpje!

Als ik me indenk hoe ik me zal voelen als ik te horen zou krijgen dat ik nog maar een paar maanden te leven heb, dan stoppen mijn gedachtens al snel en volgt er een koude rilling van top tot teen. Ik kán het me niet eens indenken want ik sta er niet bij stil dat het mij zal overkomen. Zulke dingen gebeuren niet bij mij of in mijn omgeving. Dit is iets wat heel ver weg is en wat je hoort uit verhalen van anderen. Maar toch. Toch komt het ook hier dichtbij. Pas dan sta je er bij stil. Niet even, nee op dat moment beheerst een dergelijke boodschap toch je dagelijkse bezigheden.

Vrienden van mij hebben het te horen gekregen. Een ziekte. Een ziekte die je leven kan beheersen tot het laatste moment. Het is gebeurt, het is gedaan. Geen behandeling meer mogelijk. Hoe erg moet dat zijn? Je leven flitst aan je voorbij en je stapt een achtbaan in die niet meer stopt.

Volgens mij kan je als “omstander” er geen eens een voorstelling van maken. Hoe goed jij je best ook doet. Het is niet te bevatten. Wat moet je doen? Je moet plannen, je moet dingen regelen. Ha, dingen regelen! Je eigen begrafenis ja. Wat pijnlijk! Maar misschien ook wel heel mooi. Een begrafenis zoals jij wilt. Je eigen keuzes, je eigen muziek. Je hebt er de hand in. Maar toch. Als je uberhaupt een keuze had wil je er op deze leeftijd nog geen hand in hebben. Wil je er uberhaupt nog niet over na hoeven denken! Helaas is de werkelijkheid hard. We hebben nog niet gewonnen van de natuur. Deze ziekte doet wat hij wilt. Klote ziekte!

Ik hoop zo dat de tijd die ze tegemoet gaan dragelijk zal zijn! Dat ze kunnen genieten tot het laatste moment! Dat ze die tijd díe ze nog hebben samen voor het grootste gedeelte fijn kunnen doorbrengen. Ik zal ze steunen daar waar ik kan. Hoe moeilijk het ook is, zal zijn en nog gaat worden!

Hierbij de foto’s en filmpjes van Pinkpop! Het was echt super! Voor een gedetailleerd verslag.. zie Marieke d’r site!

[Show as slideshow]

Racoon - Pinkpop